Nooit bewust stilgestaan bij haar eigen rolkeuze, tot deze twee dagen

Interview met Wilma Bijsterbosch

Wilma Bijsterbosch is nu 6 jaar lid van de raad van toezicht bij S&L Zorg. Ze meldde zich aan voor de opleiding ‘Inspiratie en herbronnen van uw rol als toezichthouder’ uit nieuwsgierigheid naar zichzelf: zit ze er nog met volle aandacht en met een open houding in, of is ze te veel op de automatische piloot beland? Twee dagen onder begeleiding van de docent, en met een bijzondere bijdrage van verhalenverteller Kader Abdolah, bleken meer op te leveren dan ze vooraf had kunnen bedenken.

Terug naar de vraag hoe u zelf in het werk staat

“De meest specifieke reden om me aan te melden was nieuwsgierigheid,” vertelt Wilma. “Niet een actueel vraagstuk, maar de vraag: hoe zit ik er zelf in? Ben ik te veel bezig op de automatische piloot, en hoe kom ik weer terug bij de bron van waaruit ik doe wat ik doe?” Dat thema van herbronnen kwam de twee dagen voortdurend terug, vertelt ze. “Het bracht me terug bij de vraag hoe creatief en flexibel ik echt ben. Sta ik voldoende open voor het perspectief van anderen, voordat ik me een eigen beeld vorm of een heroverweging maak?”

De kleine groep deelnemers met de docent noemt ze een mooie samenstelling. “De diversiteit was groot, en daardoor was er op een hele mooie manier veel interactie. Ik geloof dat we dat allemaal als heel waardevol hebben ervaren.” Ook de locatie droeg daaraan bij: “Het was er heel stil, en door het mooie weer heb ik volop kunnen genieten van de prachtige tuin vol inspiratie voor een aantal opdrachten.”

Een nieuw vocabulaire

Wat haar het meest verraste, was niet iets wat ze van tevoren had bedacht, maar wat er tijdens de dagen ontstond. “Ik vond het heel fijn om meer woorden te vinden voor datgene wat me bezighoudt. Je ontwikkelt in de loop der jaren een eigen vocabulaire, afhankelijk van het werk dat je doet. Dat het nu is uitgebreid en op punten is bijgesteld, geeft me het gevoel dat ik mezelf beter kan uitleggen, en de ander beter kan bereiken. Dat had ik vooraf niet bedacht, maar het is wel degelijk een vorm van herbronnen.”

Een bevestiging van een bewuste rolkeuze

“Het bewust stilstaan en nadenken over het leven als vorm en het leven als waar(achtig)heid, met de uitleg van Maria van Mierlo, was inzichtgevend. Vragen als: waar word je door gevoed, welke patronen herken je, en zijn die (on)bewust anders geworden?” Ze herkent het inmiddels in de praktijk: “Als ik merk dat ik op de automatische piloot overstap, weet ik dat daar een vorm van ongemak onder zit die ik probeer te negeren.”

De vraag naar haar rol op het schoolplein vroeger raakte iets. “Ik had geen bijzondere rol, ik werd wel vaak door klasgenoten in vertrouwen genomen met vragen of problemen. Ik vond het schoolplein eigenlijk een beetje saai, met veelal dezelfde herrieschoppers en vaste meidengroepjes. Ik vond het fijner om gewoon met verschillende klasgenoten op te trekken, met meer afwisseling en nieuwe verhalen. Blijkbaar had ik toen al behoefte aan veel ruimte om mijn eigen mening te vormen.” Die lijn trekt ze door naar haar rol nu. “Ik ben bewust geen voorzitter van de raad van toezicht, omdat ik me vrijer voel in de plek daarnaast. Vanuit die rol kan ik opener vragen stellen en soms van perspectief wisselen dan vanuit het voorzitterschap, of zoals eerder in mijn rol als bestuurder. Deze dagen gaven me daarin een extra bevestiging: blijkbaar heb ik, eerst onbewust en later bewust, de goede keuzes gemaakt.”

Bijzonder veel indruk maakte de bijdrage van verhalenverteller Kader Abdolah. “Ik heb ademloos anderhalf uur geluisterd. Hij vertelde dat hij, ondanks dat het verhaal hetzelfde is, toch elke keer een ‘nieuw verhaal’ vertelt, omdat de context anders is: hij laat zich steeds inspireren door de luisteraars, waardoor er steeds een nieuwe ervaring of perspectief aan wordt toegevoegd. Toen dacht ik: dat is ook herbronnen. Een ervaring of een verhaal is niet voor eens en altijd hetzelfde, je benadert het steeds weer vanuit een ander perspectief, context en tijd. Hier kan ik nog heel lang over verder denken.”

Wilma kijkt terug op twee dagen die ze zelf als een cadeau heeft ervaren, en is blij dat er in oktober een terugkomdag volgt om te zien of dat gevoel beklijft. Aan aankomende deelnemers die twijfelen, geeft ze mee: “Gun jezelf deze kans om in twee dagen, in goed gezelschap, op een mooie manier te doorgronden waarom je doet wat je doet.”

Ook toe aan een moment van reflectie?

Herkent u het gevoel van Wilma: de behoefte om weer bij uzelf en uw drijfveren uit te komen, en scherper te krijgen hoe u in uw rol staat? Tijdens de opleiding ‘Inspiratie en herbronnen van uw rol als toezichthouder’ krijgt u daarvoor de ruimte, samen met een groep vakgenoten.