Branchebijeenkomst Jeugdzorg

Al 50 jaar duurt het ‘boomerangbeleid’ voor de jeugdhulp en het passend onderwijs. Dat is de conclusie uit het promotieonderzoek van Sharon Stellaard (bestuurswetenschapper). Op dinsdagmiddag 31 oktober 2023 was zij één van de sprekers op de NVTZ branchebijeenkomst, gehost door onze NVTZ-branche ambassadeur Katherine Diaz. In haar betoog en analyse heeft Stellaard het over de repeterende en reactieve patronen van dat beleid. Waardoor jeugdzorg complexer en duurder is geworden en problemen niet zijn opgelost. Zij pleit als oplossing om een verklarende analyse te maken, pas op de plaats te nemen en na te denken over de problemen die we moeten oplossen. Voor intern toezichthouders de taak om na te denken aan welke knoppen je moet draaien, de rol van sparrings- en reflectiepartner van je bestuurder op te nemen en het gesprek over de meerwaarde van je organisatie aan te gaan. En de jongeren daarbij te betrekken, zodat er een vraag gestuurd beleid ontstaat, in plaats van aanbod gestuurd. In haar boek gaat Stellaard daar uitgebreid op in.

Als tweede spreker gaf Rutger Hageraats, bestuurder van het Nederlands Jeugdinstituut (NJI)  een toelichting op de hervormingsagenda Jeugdhulp, die sinds dit jaar realiteit is.  De nieuwe hervormingsagenda is uitvoerig toegelicht en tegen het licht gehouden. Tegelijkertijd zijn er een  aantal valkuilen bij dit nieuwe hervormingstraject uitgelicht. Ook ging hij in op de afspraken die zijn gemaakt over het versterken van de kwaliteit van de jeugdzorg. Met de hervormingsagenda pleit hij voor kanteling van het beleidsperspectief. Niet alleen de overheid, ook andere partijen hebben verantwoordelijkheden. Hij gaf mee dat we moeten beseffen dat Jeugdhulp niet alle problemen kan oplossen. Daarin moeten we duidelijke keuzes maken.

Daarna ontstond er een levendige discussie met de deelnemers wat dit betekent voor de rol van de interne toezichthouder. Conclusie is dat toezichthouders samen met hun bestuurders aan de juiste knoppen moeten draaien, het juiste gesprek moeten voeren over wat goed is voor de jongeren en de ouders. Het gesprek voeren met de burgers en professionals zelf, zodat het aanbod aansluit bij de behoeften. Genoeg handvatten en stof tot nadenken voor de toezichthouders.